7 Mart 2014 Cuma

Bu Yazı Başka Yazı

Selam Ordaki,

''Çocuklarımıza daha yaşanabilir bir Dünya bırakmak için çalışalım!'' diyenleri kulak ardı etmemiz nedeniyle Doğa Ana sillesini suratlarımıza çakmış bulunuyor.

Artık kendimizin yaşayabileceği bir Dünya'ya muhtaç olduğumuzu biliyor muydunuz?

Geleceği kurtarma erdemine sahip olmayan bizler, artık kendi yaşamlarımız için mücadele etmek zorundayız.

Neden mi?

Çünkü İstanbul Teknik Üniversitesi'nin yayınladığı güncel rapora göre cennet ülkemiz Türkiye'yi cehenneme çevirmemize ramak kaldı.

2030 yılına kadar Türkiye'de yaşanan iklimlerde sıcaklık artışları görülecek. Doğu Karadeniz hariç bütün Türkiye'de kuraklık baş gösterecek. Doğu Karadeniz'in de sadece doğu yarısı kurtulanlar arasında...

Soframıza gelen domatesler, salatalıklar kalacak mı sanıyoruz? Bu sıcaklık artışından etkilenecek olan Akdeniz havzası ve bunun sonuçları nedeniyle Türkiye'nin en büyük tarım bölgelerinden biri olan Çukurova başta olmak üzere bütün tarım bölgelerimiz bir bir yok olacak.

Aç kalacağız.
Hatta belki de ölümümüz, bu açlıktan olacak.

Toprağa bir damla su düşmesin de yağmur dualarına çıkalım diye mi bekliyoruz?
Katlettiğimiz doğayı kaç arı dölleyebilecek sanıyoruz?
Yağmura şemsiye değil de avuç mu açmaya niyetliyiz?


Türkiye Cumhuriyeti, ilk kurulduğunda altı çizilen bir olgu vardı: TASARRUF!



Başka toplumların uydusu ve kuyruğu olup ''tek dişi kalmış''a benzemeye çalışırken yıllar geçtikçe unuttuk bunu. Neydi ''Tasarruf''u mahya yapacak kadar kutsal kılan şey? Bunu düşünmekte fayda var:

Üç yaşındaki bebelerin eline tabletleri tutuşturup birer tüketim canavarına dönüşmelerini sevinçle izliyoruz. Sonra komşu ziyaretlerinde ''Yeni nesil çok zeki! Bak nasıl da kullanıyor zımbırtıyı...'' diye övünüyoruz.

Çocuklarımız zeka değil, tüketim canavarlarına dönüşüyor ve buna izin veriyoruz.
Bütün iştahları ile tüketmelerini heyecanla seyrediyoruz.

Tasarruf, ev ekonomisine yapılan katkının dışında çok başka anlamlara sahiptir Ordaki.
Tasarruf yaparak, bir ülkenin ekonomisini kurtarabilirsiniz hatta.
Tasarruf yaparak, Dünya'yı da kurtarabilirsiniz.

Ekonomiden biraz dem vuracak olursak, gelişen toplumların ''sermayenin biriktiği toplumlar'' olduğunu söyleyebiliriz.
Sermayeyi yalnızca devlet mi biriktirir sanıyoruz?

Söz gelimi Almanya'yı ele alalım.
Almanya üreten bir ülke. Ve halkı da çokça bilinçli tüketici konumunda. Tüketirken de Alman mallarını satın alarak paralarının kendi ülkelerinde kalmasını sağlıyorlar.
Bilinçli tüketici olmaları nedeniyle paraları ''gereksiz tüketim''e harcanmıyor, dolayısıyla paraları ceplerinde kalıyor.
Bu paralar da Almanya içerisinde bir ''sermaye oluşumu''na sebep oluyor. Yani Almanlar, tasarruf ederek hem ev hem de ülke ekonomisine katkıda bulunuyorlar. Az tüketmeleri ve çevreci olmaya özen gösterişleri nedeniyle de sürdürülebilir bir yaşam için atılım halindeler.

Peki üreten ülkelerin sömürgeci amaçlar için gelişmemiş ülkelere dayattığı şey nedir?
Elbette ki TÜKETİM!

Tüketim mabetleri olan AVM'ler mantar gibi boşuna mı çoğalıyor sanıyoruz? Bizler; mağazaları tavaf ederken kendimizden, ülkemizden ve Dünya'dan kopardıklarımızın farkında değiliz.  Karşı karşıya bakkal bile açılmamış olan memleketimizde karşılıklı AVM'ler peydahlanıyor!

Bakın, burası Pendik:


Adları bile bizden olmayan yerlerden bize dair ne umuyoruz?

İTÜ Maden Fakültesinden Prof.Dr.Orhan Kural'ın da bizleri beyni olan ama fikri olmayan tüketim canavarlarına dönüştürmek isteyen bu AVM'ler ile ilgili bir gözlemi var:

AVM'lerdeki oksijen seviyesinin, atmosferdeki normal oksijen seviyesinden daha düşük olduğunu biliyor muydunuz? Daha az oksijenin beyindeki sersemletici etkisi göz önünde bulundurulursa bunun bilinçli bir hareket olduğunu düşünmemek elde değil.
Alışveriş sonrası çöken anlamsız yorgunluk da bundan kaynaklanıyor.

Diziler, dizi başlayana kadar izlediğimiz reklamlar ve hatta gazeteler, filmler birer tüketim aşısı haline gelmedi mi? 10 sayfalık bir gazetenin 5 sayfasına reklam okumak için para veriyoruz.
Cinsel ve ruhsal algımıza nokta atışı yapan çalışmalarla zihinlerimiz kontrol altına alınıyor.

''Adriana Lima gibi olmak için bunu giymen gerekir!'' deniliyor.
''Paris Hilton'un üzerindeki bu şık ceket, hemen içeride!'' deniliyor.

''Paranı rahatça saçabilmek sana huzur verecek bak, göreceksin! Gel iki üç lira saç'' deniliyor:


Tükettiğimiz çoğu malda artık ''Yerli Malı Yurdun Malı'' demediğimiz için para ödeyerek fakirleştiğimizin de farkına varamıyoruz. ''Küreselleşme''yi insanların bütünleşmesi sanmamız istendi; çünkü tek tipleşen insanlarla tek bir güce ait ekonomik gücün oluşturulduğunu görmemiz istenmiyor!

Dolabımızda yeterli sayıda ayakkabı var. Ama o markanın yeni çıkan ürününü almazsak bir uzvumuz eksik kalıyor.
Apple'ın sponsor olduğu kitleler haline geldiğimizin de bilincinde değiliz. Iphone 5 ile 4 arasındaki bir sayıyı ortadan kaldırmazsak, sanki başkasına skor yazılıyor gibi paniğe düşüyoruz.

''Abartma!'' demeyin. Toplumda yarattığımız bu ''Marka olacak!'' anlayışı nedeniyle ülkemizde herhangi bir ürünün ''çakma''sı üretiliyor. Çünkü o markadan geri kalmak, insanlıktan geri kalmış hissi yaratıyor.

Sonucunda ne mi oluyor? Türk milleti, cebindeki parasını yok yere yok ediyor. Ama daha evin kirası var, meyve-sebze alınacak...
Ve o sırada Iphone'un yeni bir modeli daha çıkıyor.

Almayınca bir yerimiz şişiyor. Telefonumuzun aslında yeten bir özelliğini bahane ederek yeniden alışverişe soyunuyoruz.
Ama bu sefer, ''bizim olmayan para''yla.

Çünkü tüketimimiz üretimimizi aşıyor. Tüketimimiz kazancımızdan da fazla.
Hâl böyle olunca ''üretim fazlası veren ülke''lerden, yani gelişmiş ülkelerden para dilenmek zorunda kalıyoruz.

Türk milleti, tasarruf bilincini yitirince ''Ulusal Tasarruf'' biriktiremiyor. Bunun kaçınılmaz sonucu olarak da tasarruf biriktiren Almanya gibi ülkelerden ''Tasarruf İthal Etmek'' zorunda kalıyoruz.
Bizim olmayan parayı harcayabilmek için...

Sonucunda parasını aldığımız Almanya kaybetmiyor. Çünkü faiziyle o parayı gerisin geri alıyor.
Alırken ''düşük faizli'' ama sonuç olarak ''faizli'' bir bayram, tatil, şu, bu kredisi de çakmışsa on ikiye, tadından yenmiyor.

Kimliklerimizle değil, sınırsız limitli ''Premium Kart''larımızla övünüyoruz.

Hadi kendimize ve ülkemize acımıyoruz...
Tüyü bitmemiş yetimin, gözünü açmamış nesillerin, sen doy diye can bile veren kuzuların, karbondioksidine, kükürtdioksidine karşılık oksijen üreten bu ulu çınarların suçu ne peki?

Satın aldığımız elbiselerin kumaşları, laboratuvarda yoktan mı var ediliyor?
İçemeyip lavoboya döktüğümüz sütü ineklere tekrar aktaran bir teknoloji de henüz gelişmedi.

Para vererek fakirlik satın aldığımız yetmiyor, bir de ölüm satın alıyoruz. ''Nefes''imiz karşılığında, ''toprağımız'' karşılığında tüketmekteyiz...

Bu böyle gitmeyecekti elbette.
Türkiye'nin dört bir yanı, Doğa Ana tarafından bu kış uyarıldı. Karı geçtim, bir damla yağmur düşmeyecekti neredeyse; yine doğanın insafına denk geldik biraz.

Bozduğumuz şey doğanın döngüsü. Sonucu da dönüp bizi buluyor, farkında değiliz.
Dünya'nın sahip olduğu kaynaklardan ve kendi üretebildiklerimizden daha fazla tüketiyoruz.
Tüketim ile üretim arasındaki bu uçurum, Dünya'nın varlığını tüketiyor.

Dünya'da 900 milyon aç insan var.
Bu sayı, her yıl 75 milyon artıyor.
Bir sonraki 75 milyon içerisinde 75 milyonluk Türkiye'nin bulunması için harcadığımız çaba ise hiçbir yerde yok!


Evet, her yıl silahlanma için 1000 milyar dolar para harcıyor tüm dünya.
Evet, açlık sorununu çözmek için gereken para ise sadece 30 milyar dolar.
Evet, kapitalizm açlıkla insanları terbiye ediyor. Fakirin cebinden çaldığı her kuruş, fakire yöneltilen bir kurşun oluyor aynı zamanda.

Peki ya bizler? Somali için, Pakistan için para toplamayı ''yardım'' sayan bizler, bu döngünün kırılması için ne yapıyoruz?
Söyleyeyim: Somali daha da kuraklaşsın diye Dünya orman varlığının Türkiye ayağına zarar vermekle meşgulüz. Bu sene yeni yeni topraklar da kuraklığa dahil olabilsin diye bol bol su israf ediyoruz.

Bu çabalarımız Doğa tarafından ödüllendirilecek. İsmimiz İTÜ'nün de açıkladığı üzere arşın katlarında yankılanmaya başladı...

Ama çözüm var!
Her dert dermanını da beraberinde taşıyor.

Doğayı kurtarmak, doğaya acımıyorsak da kendi yaşamlarımızı kurtarmak için yapabileceğimiz şeyler var.
Ülkemizin doğal ve maddi varlığını, yani ''milli serveti'' korumak için yapacağımız şeyler hala var.

Peki ne mi onlar? Beraber inceleyelim:

  • Teknoloji gelişince teknolojik yaşamlar inşa etmeye başladık haliyle. Her yeni gelişim öncesini ''çöp'' kılıyor. Oysa hiçbir elektronik atık ''çöp'' değildir. Elektronik atıklar, yeniden kullanılmayı bekleyen birer sermayedir.

    Bir televizyonu çöpe atmanız veya eskiciye satıp ilkel yollarla parçalanmasını tercih etmeniz halinde, televizyonun içerisindeki zararlı maddeler doğaya karışacak, toprağı zehirlemekle kalmayıp 100 litre suyu kirletecektir.
    Bir cep telefonu üretirken 75 kilo atık meydana gelmektedir.
    Ülkemizde yılda kişi başı 2.5 kilo elektronik atık ortaya çıkıyor. Ve bunların yalnız %2'si doğru ellere geçip geri dönüştürülüyor.
    Türkiye'de evlerde bulunan cep telefonlarının yarısına yakını ise ''atık'' sınıfında.

    Elektronik atıklarınızı, ''Atık Elektrikli ve Elektronik Eşya'' imha tesislerine yollayın; veya arayın, gelip alsınlar.

    Bu imha tesisleri nerde mi? 2018'e kadar her yerde olacak!

    Nüfusu 200.000'den fazla olan tüm belediyeler, yasal düzenlemeye göre 2014 yılının başında bu tesisleri kurmak zorundaydı.
    Sorun, soruşturun. Size hizmet vermesi gerekenlerin hizmetlerini denetleyin ve kullanın.
  • İçecek bir damla su bulamayacağımız günler kapıda! Fakat bizler, sindirdiklerimizi kanalizasyon hattına yollamak için ortalama 5 litre su harcıyoruz.

    Her sifon, 5 litre temiz suyu kanalizasyon hattına yolluyor. Yani her sifon çekilişinde 3 günlük içme suyumuzu harcamaktayız.
    Oysa sifon kullanırken 3.5 - 4 litre su işimizi görmek için yeterli. Bu da yılda ortalama 2190 litre suyu boşa harcamayacağız demek oluyor.
    Aksi halde sadece bir ev, sadece sifon çekerek 2190 litre suyu her yıl boşa harcıyor.

    Bu yüzden, 1 veya 1.5 litrelik şişeleri su ile doldurup ağızlarını kapatalım. Sonra da sifon depomuza yerleştirelim.
    Sifon depomuza koyacağımız bu içi dolu 1 litre pet şişe, sifonun, hacim ilişkisi nedeniyle 1 litre daha az dolmasını sağlacaktır.
  • Ortalama bir insan, hayatı boyunca 420 ağaç tüketiyor. Fakat buna rağmen 1 fidan dikmemiş olanlarımızın sayısı tüketilen ağaç sayısını silip süpürecek cinsten...

    Yetmiyormuş gibi Tanrı'nın bize sunduğu nimetler olan ''meyve çekirdekleri''ni çöpe atıyoruz. Hiç bir şey yapamıyorsak bu meyve çekirdeklerini boş gördüğümüz alanlarda toprağa sıkıştırabiliriz. Hepsi filizlenecek diye bir kural yok; fakat filizlenecek olanlar kârdır.
  • Herkes üşenmeyip yerden bir ambalaj atığını kaldırsa ve çöpe atsa, günde 50 milyon parça çöp ülkemizden toplanmış olacaktır.
  • Doğa, ''tek kullanımlık'' değildir. Kullanmamız halinde yerine yenisini kendisi koyarsa koyar.
    O halde ''tek kullanımlık ürünler''den kaçının. Su mataranızı yanınızda taşıyın. Karton veya köpük bardaklarda kahve ve çay içeceğinize bir termos veya fincan edinin.
  • Geri dönüşüme yollamadığınız ve döktüğün her 1 litre atık yağ, deniz üzerinde 1.000.000 metre kareyi kirletebiliyor. Bazı market zincirleri, belediyeler ve kurumlar atık yağları toplamakta... Lütfen araştırın.
  • Kolanın içindeki fosforik asit, bir bifteği 2 ve bir çiviyi 4 günde eritebiliyor. Para harcayarak hastalık satın almayın. Kendi kültürümüzdeki içecek ve yiyeceklere yönelin. Ayranlar, hoşaflar, şerbetler ve maden sularımız boşuna içilmedi onca sene...
  • SGK'dan yapılan açıklamaya göre Türkiye'de her yıl 500 milyon dolar değerinde ilaç gereksiz kullanılıp çöpe atılıyor. Bu para, Türkiye'nin ülke genelinde eğitime harcadığı paranın 68'de 1'i kadar.

    Ayrıca bu ilaçların çoğu yurtdışından temin ediliyor. Yani gereksiz tüketimimiz nedeniyle hem ilaç birikimimizi harcıyoruz, hem sağlımığızı tehdit ediyoruz, hem de ülke ekonomisine çok çok büyük bir zarar veriyoruz.

    ''Çok tehlikeli atık'' sınıfında olan ilaçlarımızı ise mahalle çöplerine atılabilir karpuz kabukları sanıyoruz.
    Lütfen bu ilaçları eczane veya sağlık kuruluşlarına teslim edelim ki imha etsinler.
  • Türkiye'de Marmara Denizi kadarlık bir su kütlesini yok ettiğimizi biliyor muydunuz? Sudan sebeplerle su harcamayın!
    Tuvaletimize kadar getirdiğimiz su, barajımıza kadar bile gelmeyebilir bu savurganlığa devam edersek.
  • Her 1 pil, 100 metrekare toprağı ve 600 bin litre suyu kitletmektedir. Pillerinizi çoğu okulda bulunan atık kutularına atın.
    1 pilin ürettiği enerjinin 50 katı enerjiyle 1 pil üretilebilmektedir. Şarj edilebilir pilleri tercih edin, gereksiz üretime önayak olmayın.
  • ''869'' barkod numarası ile başlayan ürünler, Türk malıdır. Satın alırken Türk malı ürünleri tercih edin.
    Aksi halde paranızla sadece ürünü değil, fakirliğinizi de satın almış olacaksınız.
    Ve 7/24 küfrettiğiniz kişilerin veya durumların efendilerine diz çökmüş...
Bunlar yapabileceklerimizden bazıları.
Kendi hayatınızda uyguladığınız yapıcı çözümleri yorum olarak diğer okuyucular ile paylaşabilirsiniz.

Doğa, ''Premium Kart''larımız gibi sınırsız değil.
Gelecek nesillere en büyük katkıyı da katledebilecekleri bir doğa bırakmayarak yapmayacağız.
Öyleyse sınırlı tüketim ve bilinçli vatandaşlık, Dünya'nın kurtuluşu için tek çözümdür.

Bendeniz Üçüncü Şahıs.
Ülkemizi ve dünyayı değiştirmeye kendimizden başlayalım...
Devam edecek.

twitter.com/selamordaki

Kaynaklar:
SGK,
Prof.Dr.Orhan Kural,
TEMA,
Kadıköy Belediyesi,
Kartal Belediyesi,
Alman Çevre Vakfı,
Lindauer Zeitung.


Bu gadget'ta bir hata oluştu

E-posta ile takip et